ابوتراب خطاط

معروف به رئیس الخطّاطین، از شاگردان مبرزّ میر عماد خطّاط معروف است. وى اوّلین كسى است كه پس از كشته شدن استادش خود را بر سر نعش او رسانیده، و جهت او نوحه سرایى كرده، و جنازه استاد را با كمال احترام دفن نموده است. او را طبعى روان بوده، و در مرثیه استادش اشعارى سروده كه اوّل آن این است: دهر پر فتنه و پر مشغله و پر غوغاست شرح این ماتم و این سوگ كه را خود یار است صاحب عنوان پس از وفات استاد خود دارالمشق داشته، و شاه عباس گاهى به دارالمشق او مى‏رفته. در سنّ 83 سالگى در سال 1072 وفات یافته؛ قبرش در جوار مزار خواجه صاین الدین تركه مى‏باشد. فرزندش: امیر نظام الدین عبدالحى منشى اصفهانى نیز از خطّاطین معروف است كه نزد پدر تعلیم خط نموده، و پس از وفات، جنب پدر مدفون گردیده است. فرزند دیگرش: میرزا نورالدین معروف به جواهر نگار بوده، او نیز از خوشنویسان معروف است. و او غیر از: میرزا نورا فرزند صدر الشریعه اصفهانى خطّاط است كه از نمونه‏هاى خطّ او، كتیبه‏اى است در داخل ایوان شرقى مسجد آقا نور، به خطّ نستعلیق، موّرخ به سال 1034 «مسجد نور كعبه عجم است».

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.